Saturday, July 24, 2004 |
தற்பெருமை! |
தற்பெருமை!
தற்பெருமை என்று எதை சொல்கிறார்கள் என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் இருப்பதுண்டு. ... எதை தற்பெருமை என்று சொல்கிறார்கள்..? ஒரு மனிதன் தன்னைத்தானே மதிப்பதற்கும் தற்பெருமைக்கும் என்ன வித்தியாசம்?
இன்னும் சொல்லப்போனால்... ஒருவரின் தன்னம்பிக்கையை பிறர் தற்பெருமை என்று நினைக்க வாய்ப்பிருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது!
ஒரு விசயம் குறித்தும், தனக்குத் தெரியும் என்பதிலும், தன்னைக்குறித்து ஒரு மகிழ்ச்சியோடு நினைத்துப்பார்ப்பதும் தற்பெருமையா? இல்லை அதை வெளிப்படுத்துவது தற்பெருமையா? தவறா?!
பெரும்பாலும் தற்பெருமை பேசுபவர்கள் என்று சிலரை நாம் குறிப்பிடும் போது தன்னைப்பற்றியே புகழ்ந்து பேசுபவர்கள் என்று தான் முடிவிற்கு வருகிறோம். ஆனால் கொஞ்சம் யோசித்தால்... இந்த புகழ்ச்சியை குறைந்த பட்சம் வெளியில் சொல்லாமல் மனதிலாவது பேசாத மனிதர்களே இருக்க முடியாது என்று தோன்றுகிறது!
உங்களைப்பற்றி நீங்களே சிறப்பாக எண்ணாவிட்டால் மற்றவர்கள் எப்படி எண்ணுவார்கள்? அப்ப இது தற்பெருமை என்ற கேட்டகரியில் வருகிறதா?
ஹ்ம்ம்... அப்படி இருக்க முடியாது.. தற்பெருமை என்று ஒருவரின் குணத்தை சொல்லுவதற்கு முன், அவரின் திறமையையும் மதிப்பிட வேண்டும்.
அப்போழுதுதான் அவரின் உண்மை நிலை வேறு தன் நிலை என்று அவர் நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் நிலை வேறு என்பது புரியும். அது நிச்சயமான பிறகே தற்பெருமை என்ற வார்த்தையை உபயோகிக்க முடியும்.....
வேதமொழி வள்ளுவரின் குறளில் ஒன்றில் " தற்பெருமையின் காரண்மாக தவறான செயல்களில் ஈடுபடக்கூடாது" என்று வரும்...
இதற்கு காரணம், ஒரு வேளை.. தற்பெருமை காரணமாக நல்ல செயல்களில் ஈடுபடுவதில் தவறில்லை என்று அவர் எண்ணியிருக்கலாமோ என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது!!
ஏனென்றால், தன்மீது நம்பிக்கை ... அல்லது அபார நம்பிக்கை உள்ள மனிதன் நிச்சயம் எப்படியாவது சாதித்துக்காண்பிப்பான்... அதற்கான தகுதியை அறிந்தோ அறியாமலோ அவனுடைய நம்பிக்கை தந்துவிடுகிறது.
அப்படி இருக்கும் போது தற்பெருமை என்பதும் தன்னைக்குறித்து பெருமையாக எண்ணுவதும் தவறில்லை... அடுத்தவரிடம் சொல்வது மட்டுமே தவறானது என்ற முடிவுக்குத்தான் வரத்தோன்றுகிறது!
|
posted by சாகரன் @ 7/24/2004 04:52:00 AM   |
|
|
|
About This Blog |
 பெரும்பாலும் டைரிக் குறிப்புகள்.
|
Previous Post |
|
Archives |
|
Links |
|
Template by |
 |
|